عیان سازی نوسانات اقلیمی با تاکید بر پارامترهای دمای حداقل و روزهای یخبندان

قسمتی از متن پایان نامه :

ورشاویان و همکاران (1390)، مطالعه طریقه تغییرات مقادیر حدی دمای حداقل، حداکثر و میانگین روزانه و در یک دوره آماری 44 ساله (2004- 1961) از هشت ایستگاه سینوپتیک بوشهر، تبریز، تهران، زاهدان، شیراز، کرمان، کرمانشاه و مشهد به مقصود استخراج مقادیر حدی دما شامل صدک­های پایین،صدک­های بالا، تعداد روزهای کمتر از صدک­های پایین و تعداد روزهای بیشتر از صدک­های بالا مورد بهره گیری قرار دادند. در آغاز نرمال بودن هر یک از سری­های زمانی حاصل از صدک­ها به کمک آزمون کلموگروف- اسمیرنوف مطالعه شده می باشد. تحلیل طریقه برای همه سری­های زمانی به کمک آزمون­های پارامتری و ناپارامتری صورت گرفته می باشد. نتایج این پژوهش نشان داد که کرمان در مورد دمای حداقل در تمامی صدک­ها به غیر از صدک 95 طریقه افزایشی معنی­داری نشان داده می باشد و مشهد طریقه افزایشی معنی دار در همه صدک­ها و تعداد روزهای کمتر از صدک 10 و بیشتر از صدک­های 99 و 90 نشان می دهد. در مورد دمای میانگین نیز نتایج مشابه دمای کمینه بوده، به گونه کلی اغلب ایستگاه ها طریقه معنی­دار افزایشی در مقادیر دما حدی دما به خصوص دمای حداقل از خود نشان داده­اند.

عزیزی و روشن ( 1390)، در مطالعه خشک­سالی­ها – ترسالی­ها و امکان پیش­بینی آن­ها با بهره گیری از مدل سری زمانی هالت وینترز، در استان هرمزگان دوره­های خشکسالی، ترسالی تداوم و شدت آن­ها از طریق شاخص استاندارد Z محاسبه شده و با بهره گیری از مدل سری زمانی هالت وینترز پیش­بینی سال­های آینده گرفته می باشد. برای این مقصود از داده­های بارندگی ماهانه سه ایستگاه هواشناسی استان به مدت 37 سال ( 1381 – 1348 )، بهره گیری شده می باشد. نتیجه این مطالعه نشان می­دهد که سه دوره خشکسالی و دو دوره ترسالی در منطقه رخ داده می باشد، به طوری که خشکسالی­ها ضعیف و متوسط اما با تداوم زیاد بوده می باشد. در حالی که ترسالی­ها شدید و بسیار شدید اما با تداوم کم ظاهر شده­اند. مطالعه مقادیر فصلی نظاره و پیش­بینی شده داده­ها با بهره گیری از مدل سری زمانی مذکور دوچرخه سینوسی افزایش و کاهش بارندگی را ارائه می­کند. اولین چرخه شامل 20 سال ( 45 تا 65 ) و اولین چرخه نیز 17 سال ( 66 تا 81 ) بوده که با پیش­بینی طریقه کاهشی بارش در دو سال بعد ( 82 تا 83 ) تقریبا چرخه کامل می گردد.

علیجانی و همکاران (1390 )، در مطالعه تغییرات کمینه­ها و بیشینه­های سالانه در ایران از آزمون آماری _ گرافیکی من _ کندال بهره گیری کرده­اند. برای مطالعه این طریقه و دستیابی به یک الگوی مناسب در این زمینه، داده­های مربوط به دو متغیر فوق برای 44 ایستگاه هواشناسی سینوپتیک در یک دوره آماری 40 ساله (2008- 1969) از سازمان هواشناسی کشور اخذ گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد بیشتر کشور ایران شاهد تغییرات در میانگین دماهای حداقل و حداکثر بوده­اند، که همگی این افزایش­ها در سطح اطمینان 95 درصد معنی­دار بوده­اند. از این میان دو ایستگاه چابهار و تربت حیدریه دارای طریقه کاهشی بوده­اند و در بقیه ایستگاه­ها تغییراتی نظاره نشده می باشد. میانگین حسابی آماره­های آزمون من – کندال برای دماهای حداکثر 24/0 و برای میانگین دماهای حداقل 4/0 به دست آمده که حاکی از تقریبا دو برابر بودن تغییرات در میانگین دماهای حداقل در مقایسه با میانگین دماهای حداکثر می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

 

1- آیا دما­­های حداقل طی دوره آماری در منطقه مورد مطالعه کاهش یافته می باشد؟

2- آیا شدت یخبندان در طول دوره آماری طریقه کاهشی داشته می باشد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه